~ . : * ตำนานคานทอง * : . ~



มีตำนานเล่าขานกันสืบมา

มีคานหนี่งสวยสง่าเปี่ยมราศี

อันทางขึ้นนั้นเดินง่ายสบายดี

แต่โทษทีขาลงยากกว่ามากมาย..

ต้นกำเนิดเกิดจากสาวนางหนึ่ง

สวยสุดซึ้งสวยกว่าสาวทุกแห่งหน

เป็นลูกสาวเศรษฐีประจำตำบล

ประชาชนหนุ่มน้อยใหญ่ต่างหมายปอง..

ท่านเศรษฐีแสนองอาจประกาศว่า

อันลูกข้าหนึ่งนี้ไม่มีสอง

หากแม้นใครอยากได้ไปครอบครอง

อย่างน้อยทองต้องล้านชั่ง.. นี่ (ราคา) กันเอง..

แต่ลูกสาวเศรษฐีมีคนรัก

ยากจนนัก.. จนยิ่งกว่าจะหาไหน

โอ้.. ชาตินี้มีกรรมหนักขอพักใจ

แค้นบรรลัยต้องลาไกลไปขุดทอง..

หายไปร่วมสามสิบปีมีทองหลาย

ข่าวจากสายสมใจให้คลายหมอง

ว่า.. น้องนั้นยังอยู่ดีไร้คู่ครอง

ไม่ได้แล้วเราจำต้องไปจองเธอ..

บอกว่าที่พ่อตา.. " มาแล้วครับ "

มาพร้อมกับทองตามข้อที่พ่อเสนอ

อยู่ที่ไหนหนอหวานใจ.. I want to see her

พ่อบอก.. เออ! อยู่ข้างในเข้าไปเลย..

แสนดีใจจะได้พบประสบหน้า

ร้องถามป้า ( ที่นั่งอยู่ ) ในห้องว่า.. น้องอยู่ไหน??

ป้าบอกว่า.. ก้อตัวฉันเองนี่ไง

ใยจึงจำน้องไม่ได้น้อยใจจัง..

เจ้าหนุ่มจ้องมองดูอยู่ไม่นาน

แสนดีใจประมาณว่า.. น้ำตาไหลหนัก

หัวใจเริ่มเต้นระรัวตัวเริ่มชัก

ดิ้นสักพักแล้วก้อจากโลกนี้ไป..

ทองที่ขนมามากมายทำไงดี

สาวเจ้าจึงมีโครงการทำงานใหญ่

สร้างเป็นคานเอาไว้นั่งฟังเพลงไทย

จนหล่อนตายจึงทิ้งไว้เป็นชาติพลี..

คานนี้ขึ้นไปแล้วจะติดใจอยู่ได้นาน

จะเบิกบานเปี่ยมสง่าและราศี

ไร้ปัญหา ไร้บุตรธิดา ( และ ) ไร้สามี

ของดี ๆ อย่างนี้ ต้องแนะนำ..

บ น ส ะ พ า น รุ้ ง ห ล า ก สี

เ สี ย ง ขั บ ก ล่ อ ม แ ห่ ง ด น ต รี เ ห มื อ น มี ม น ต์ ข ลั ง

เ ธ อ แ ล ะ ฉั น เ ต้ น รำ อ ยู่ ด้ ว ย กั น ต า ม ลำ พั ง

ท่ า ม ก ล า ง ด า ว ร ะ ยิ บ วั บ ว า ม เ ห มื อ น ดั่ ง จ ะ เ ป็ น ใ จ


เ รื่ อ ง ร า ว ดู เ ห มื อ น จ ะ ส ว ย ดี

แ ต่ เ ท พ นิ ย า ย ฉ า ก นี้ ค ง ต้ อ ง ห ยุ ด ไ ว้

เ พ ร า ะ ไ ม่ อ า จ ส า น ต่ อ เ รื่ อ ง ร า ว ใ ห้ ดำ เ นิ น ไ ป ไ ด้

เ มื่ อ เ จ้ า ช า ย จ า ก ไ ป เ จ้ า ห ญิ ง ก็ ไ ม่ มี ใ ค ร อี ก เ ล ย


ไ ม่ มี เ ธ อ อี ก แ ล้ ว . . . ใ น วั น นี้

ฉั น เ ข้ า ใ จ ดี ทุ ก เ ห ตุ ผ ล ที่ ง่ า ย ต่ อ ก า ร เ ฉ ล ย

เ ธ อ ไ ม่ รั ก ไ ม่ อ ย า ก ผู ก พั น กั น เ ห มื อ น อ ย่ า ง เ ค ย

ภ า พ เ จ้ า ห ญิ ง เ จ้ า ช า ย เ ป็ น เ พี ย ง ล ม รำ เ พ ย ที่ จ า ก ไ ป


ว า ด ภ า พ ฝั น ไ ว้ ต อ น เ ป็ น เ ด็ ก

อ ย า ก ก ลั บ ไ ป ตั ว เ ล็ ก ๆ แ ล้ ว เ ข้ า ใ จ เ รื่ อ ง ร า ว เ สี ย ใ ห ม่

เ รี ย น รู้ ว่ า รั ก ใ น โ ล ก ค ว า ม จ ริ ง ไ ม่ อ า จ ส ม ห วั ง เ ห มื อ นเ ท พ นิ ย า ย

วั น นี้ ภ า พ เ จ้ า ห ญิ ง เ จ้ า ช า ย ค ง ไ ม่ ถู ก แ ท น ที่ ด้ ว ย หั ว ใ จที่ ร้ า ว ร า น

ดีใจที่ช่วงหนึ่งของชีวิต

เคยมีเธอเป็นคู่คิด .. เคยชิดใกล้

ระหว่างเวลาผูกพัน .. เราใช้ใจแลกใจ

แม้สุดท้ายจะจูงมือกันไปไม่ได้ไกล..ต้องแยกทาง



ฉันไม่เคยโกรธสำหรับทุกสิ่ง

และยอมรับความจริงได้ทุกอย่าง

ไม่ว่าวันหน้าจะเป็นอย่างไร .. หัวใจอาจอ่อนไหวอ้างว้าง

ดีใจที่เคยได้รักแม้ต้องร้าง ฉันจะยิ้มทั้งน้ำตาทุกครั้ง .. เมื่อคิดถึงเธอ







"คิดถึง "

คำสั้นสั้น แต่มันซึ้งนะรู้ไหม

แค่ทุกครั้งที่เธอบอกออกจากใจ

ฉันก้อสามารถรู้สึกได้ .. แม้ไกลกัน

เธอซ่อนความห่วงใยไว้ .. ในน้ำเสียง

เท่านี้มันก้อพอเพียง .. สำหรับฉัน

อยากบอกเธอว่า .. "คิดถึงเธอเหมือนกัน "

ขอให้เจอคนร่วมฝัน ขอให้มีคืนและวันที่งดงาม